Zaaien in de wereld om je heen (over omgevingsbewustheid en goed-genoeg zijn)

“Je faalt nooit zolang je houding en innerlijk streven oprecht is en je keuzes maakt op basis van liefde.”

Er kwam een jonge vrouw naast mij op een bankje zitten. Ik kende haar via goede kennissen. Ze zag er leuk uit: mooi haar en altijd – in ieder geval wanneer ik haar zag – netjes opgemaakt, leuke kleren en een gezellige, vlotte babbel. Even schoot het door mijn hoofd: ze heeft vast een goed leven…

Eerst was het stil. Toen wendde ze zich naar mij toe en zei spontaan: ‘Jij hebt het best goed voor elkaar he…’

Ze wachtten even op een reactie, maar ik wist niets te zeggen. Haar opmerking kwam geheel onverwachts. Bovendien bracht het totaal een andere sfeer in mijn binnenste teweeg, want ik voelde me allerminst als een vrouw die het allemaal voor elkaar had. Ik was somber gestemd en in mijn hoofd heerste chaos. Ik voelde me totaal niet ontspannen, ondanks dat ik mijn – door ontelbare slapeloze nachten oververmoeide – lijf in het voorjaarszonnetje probeerde te laten ontspannen. Maar blijkbaar zag het er anders uit…

‘ …Je hebt leuke meiden, een goede baan. (…) En je ziet er altijd zo goed uit…’

Nadat ik haar met een knik en een korte glimlach had beantwoordt, vertelde ze dat ze een zoontje had van net 1 jaar. Ze voelde zich oververmoeid en had angst- en paniekaanvallen. Ze hield zich vast aan een zeer strak schema en voelde zich falen als moeder en echtgenote.

We raakten verder met elkaar aan de praat en ik kreeg de mogelijkheid haar denken van een andere kant te belichten.

Ik vertelde haar dat ik die ochtend een bemoedigend stukje had gelezen in een boekje over het moederschap: Mam, je bent fantastisch! Iets dat ik zelf zo nodig had.

Er stond:
“Je moet weten dat je inspanningen die nu zo vruchteloos lijken, eens vrucht zullen dragen, en dat er een grote kans bestaat dat ze dan grote voldoening zullen schenken. Alles wat je doet, heeft zijn uitwerking.”

Ik deelde met haar mijn gedachten, over dat deze woorden niet alleen hun waarde hebben met betrekking tot het moederschap, maar ook voor bijvoorbeeld in het huwelijk. In een periode waarin je je overspoeld voelt en je het gevoel hebt dat je alleen maar investeert in je kinderen en je man, is het goed dat je herinnerd wordt aan wat echt belangrijk is. Dan heb je uitzicht nodig om je op te richten. Een perspectief, zodat je over de obstakels van de dag heen kan kijken naar de doelen van morgen. Dat alles wat je doet, zijn uitwerking heeft. Op een positieve manier.

Ik denk dat het belangrijker is wat je daarna doet. Blijf niet hangen in schuldgevoelens, maar geef toe (ook voor jezelf) dat je in zulke omstandigheden minder verdraagzaam en geduldig kan zijn.
Als je dan soms – of misschien zelfs wel regelmatig – een wat korter lontje hebt is heel begrijpelijk. Dan ga je een keer over je grens en schiet je een keer uit je slof.

Ik denk dat het belangrijker is wat je daarna doet. Blijf niet hangen in schuldgevoelens, maar geef toe (ook voor jezelf) dat je in zulke omstandigheden minder verdraagzaam en geduldig kan zijn. Je hebt dan even niet de energie om veel meer te kunnen incasseren.

Zeg gewoon sorry en accepteer de vergevingsgezindheid van anderen om je heen. Denk verder niet te lang na over dat gemopper, leg het naast je neer en ga met goede moed verder. Neem je kind bij je, knuffel wat vaker en leg uit dat jij nu wat sneller van je stuk gebracht kan worden, maar dat je natuurlijk – ook dan – van je kind houd. Ik denk dat dit soort van investering belangrijker is dan je nu kunt inschatten. Juist in deze periode is een knuffel en een lief gebaar zo belangrijk!

Als het dan niet gaat zoals je graag zou willen, laat het dan even los. Wees niet te streng voor jezelf!
Ik vertelde haar hoe ik me voelde waarop ze verbaasd reageerde. Ze keek opgelucht toen ze herkenning in mijn verhaal vond.

‘Oh, dat zie je dus echt niet aan de buitenkant he. Zouden ze van mij dan ook denken dat ik het goed maak en het als moeder en vrouw goed doe..?’

We hebben zo een tijdje zitten praten. En uiteindelijk lachte ze naar me en zei: ‘Oh, dat zie je dus echt niet aan de buitenkant he. Zouden ze van mij dan ook denken dat ik het goed maak en het als moeder en vrouw goed doe..?’

Ik grinnikte en knikte bevestigend. Dat was zeker!

Je faalt nooit zolang je houding en innerlijk streven oprecht is en je keuzes maakt op basis van liefde.
Gevoelens kunnen we niet op voorhoofden lezen. Wanneer ik haar zie dan kan ik denken dat ze het goed voor elkaar heeft, en zo ook andersom. En des te meer wanneer we een vrolijk masker opzetten en doen alsof alles goed en wel is.

In dit verhaal komen er vast hoe’s, wat’s en waarom’s in je op. Nou, dit verhaal heeft twee kanten; Het gaat er om of jij beseft hoe omgevingsbewust je zelf bent (of denkt dat je bent). En dat jij het nooit slecht kan doen als moeder en echtgenote, zolang je houding en innerlijk streven oprecht is en je keuzes maakt op basis van liefde. En dat je bij elk moment even stil staat en jezelf afvraagt; wat ik nu zaai, zal ik dat straks kunnen oogsten ten goede, voor mij en de mensen om mij heen?
Hoe omgevingsbewust ben jij?

Wat zaai jij?

Dankbaarheid is goed voor je!

Even eerlijk. Dankbaarheid uiten. Een dankbaar mens zijn én blijven… dat is iets wat niet vanzelf gaat.

Zo zijn er momenten waarin ik ontzettend dankbaar ben. Dat het mee zit en dat ik vrede voel. Dan hef ik mijn ogen en ziel op naar de lucht en kan ik het uitroepen van… Dankbaarheid!

Maar er zijn ook dagen dat ik niet anders kan dan klagen, onvrede voelen, frustratie en onmacht. Omdat het lijkt alsof ik geen stap verder kom. Dan voel ik mij ontmoedigd en voelt veel als falen…

 

Dankbaar leren zijn kan soms ontmoedigen

In mijn leven als alleenstaande moeder van drie kids, vier dagen werkend, dagelijks grote afstanden op pad zonder auto, in weer en wind, verantwoordelijk in je eentje voor opvoeding, grote en kleine beslissingen en allerlei andere situaties, maakt dat het soms (lees: vaak!) lastig is om dankbaar te zijn. Soms zit ik mopperend op de fiets bij de zoveelste regenbui. Net als klagen door zelfmedelijden of overprikkeling als de badkamer vol ligt met wasgoed en schoonmaken en opruimen hetzelfde is als dweilen met de kraan open…

Dankbaar?

Ha! Stel t je voor;-)

Maar joh…

Kan het niet anders? kan het niet beter? Ik zou liever niet door stress en drukte gezondheidsklachten willen krijgen.

Dus is er werk aan de winkel!

De realiteit wordt er niet anders door. Wél je kijk op de realiteit.

In het grote leerproces van dankbaar-leren-zijn, kunnen er dus gevoelens van frustratie, boosheid, onbegrip en onmacht je parten gaan spelen. Dat kunnen obstakels zijn die je in het begin kunnen belemmeren om dankbaar te zijn. Maar laat je er zeker niet door ontmoedigen; je bent de goede weg ingeslagen – al vanaf het begin, bij het maken van je besluit om te leren een dankbaar mens te zijn.

Dankbaar zijn is het lastigst als je een periode ervaart waarin niet alles vanzelf gaat. En zeker niet als die lastige dingen steeds terug komen en je er herhaaldelijk mee geconfronteerd wordt. En misschien is dat voor sommigen zelfs nog zacht uitgedrukt. Maar juist dan kan het besef dieper bij je indalen en kan er een enorme gevoelsgolf van bewustwording van diepe dankbaarheid volgen.

Des te meer redenen dus om te oefenen.

En het mooiste staat je bovendien nog te wachten!

 

Dankbaarheid is goed voor je gezondheid

Laat je motiveren door de vele voordelen. Dankbaarheid is goed voor je gezondheid, helpt stress te reguleren en is verslavend, op een positieve manier. Wanneer we handelen uit vriendelijkheid en dankbaarheid komt er dopamine vrij in de hersenen, een natuurlijke beloning die werkt als een stimulans om dankbaar te (willen) blijven. Tevens kan de afgifte van dopamine voor een positief effect op fysieke pijnklachten zorgen, de slaap verbeteren, energie geven en als het aankomt op lichamelijke gezondheid, de bloeddruk verlagen en het immuunsysteem versterken.

En daarmee is lang nog niet alles gezegd hoe goed een dankbare houding voor de mens is. Internet staat er vol mee. Met onderzoeken, boeken, blogs, challenges, etc etc. Een super uitdaging met grote gevolgen!

En nee. Het gaat zeker niet altijd vanzelf. Wel stap voor stap. En door te blijven oefenen.

Je kunt eenvoudig voor jezelf een dagboekje of agenda aanschaffen om dagelijks drie mooie ervaringen van dankbaarheid op te schrijven. Of leg het vast in je telefoon, via een app.

Hoe je het doet maakt natuurlijk niet zoveel uit.

Dat je het doet wel.

Doen dus;-)

 


Volg mij @GratitudeStudio en doe mee! Hartstikke leuk en verrijkend.
Heb ik je kunnen inspireren? Geef me een Like of deel mij op SocialMedia. Thx!

Decembergeschenk; het geschenk van liefdevolle daden – tussen hoop en wanhoop (2)

Prachtige eigenschappen, wensen en herinneringen…

…Een waardevol geschenk voor een heel speciaal iemand.

Het potje is gevuld met prachtige kattenbelletjes, persoonlijke eigenschappen, quotes, wensen en herinneringen. Ik schat dat er zo’n 54 rolletjes in kunnen. Voor elke week 1 positief bericht in 2015.

De teksten komen van verschillende mensen die allemaal een andere kijk op dit prachtige mens hebben. Hoe mooi en veelzijdig positief zal de inhoud zijn!

Dit geschenk is haar van harte gegund!

~~~

 

Ze is best behoorlijk ziek. En moe. Uitgeput van de strijd binnen in haar staart ze maar uit het raam, of voor zich uit. Haar ogen vertalen een diepe leegte. Zou dat de diepe put zijn waar ze al die tijd is? Ik zit dicht naast haar en houd haar handen vast.

Ik mis haar.
Ik mis haar zo erg…

Het samen delen van lief en leed is ineens achter gesloten deuren verstopt. Ik kan je niet meer bereiken. De eenzaamheid die ik voel is niet te vergelijken met de leegte die heerst in je hart en jou zachtmoedig hart vult. Is het wel te noemen als ‘gevuld’? Je hoop en levenslust ligt op drijfzand en elk moment kun je dieper wegzakken… zelfs door een zachte bries. Zo kwetsbaar en breekbaar…

En ik mis je.
Ik mis je echt…

Hoor je me wel als ik je zeg dat ik je mis? Ja, ik weet, je hoort me wel, maar het zijn niet de woorden die de galmende leegte in je hart vult. Of misschien toch wel… steeds een klein beetje. En zijn die rijke, liefdevolle woorden als kleine druppeltjes die je ziel weer mogen vullen…

En weet je… het gekke is, ik snap je wel! En misschien is dat helemaal niet zo gek daar ik je tweeëndertig jaar heb meegemaakt. Van dichtbij, en van ver af.

Ik mis je.
Ach, ik mis je zo…

Ik voel me eenzaam en weet soms niet hoe ik met iets om moet gaan. Jij zou het wel weten! Je bent slimmer dan je zelf zegt, en liever dan je zelf denkt.
Gehoord en gezien worden is nu niet wat je geloofd. Het liefst kruip je weg in het donker en verdwijn je in het niets…

Maar ik zie je.
En wens dat je me kan horen…

Het duurt al zo lang. En het gemis wordt groter. De vervreemding niet, maar opstandigheid en
ongeduld wel.

Liefde is het grootste geschenk.
En dat schenk ik jou…

Hopend en biddend – diep in mijn hart – wacht ik af en wens ik je toe, dat bij jou het wonder van opnieuw bloeien mag groeien. Op de juiste tijd, wanneer die kostbare zaadjes voldoende gerijpt zijn om te planten in jouw hart – door de Allerhoogste – zodat je mag opbloeien, als een opnieuw geboren mens.

Lees via deze link het verhaal over wanhoop – dat wat vooraf ging aan dit geschenk

~ ~ ~

Dit is mijn persoonlijke wens aan een heel speciaal iemand.
Maar misschien ken je zelf iemand aan wie je een december geschenk wil geven.
Ik hoop dat deze blog je dan een mooi idee mag hebben geven.