“Samen schrijven we niet alleen woorden, maar ook herinneringen die een leven lang meegaan.”
Dagboekschrijven met je kind: een liefdevolle communicatievorm
In deze blog neem ik je mee in de wereld van creatief dagboekschrijven. Als voorbeeld deel ik mijn ervaringen met het dagboekschrijven samen met mijn kinderen…
Natuurlijk is deze vorm van dagboekschrijven ook bijzonder geschikt om openhartige berichtjes te delen met andere dierbaren; je partner, zus, moeder, of met wie je maar wilt. Het is een vrijmoedige manier om te communiceren over zaken die je soms met woorden niet kunt of durft te zeggen.
Creatief dagboekschrijven biedt een veilige ruimte om gedachten en gevoelens te uiten, en kan de band met je dierbaren versterken. Het is een intieme en persoonlijke manier om elkaar beter te begrijpen en te steunen, vooral in tijden van nood of onzekerheid.
Hoe creatief schrijven kan helpen bij het versterken van de band en het bevorderen van open communicatie
Dagboekschrijven is een prachtig communicatiemiddel – voor kinderen soms zelfs betoverend – omdat het niet alleen de ruimte geeft om te uiten wat je op je hart hebt, maar ook de mogelijkheid biedt om gedachten en gevoelens op een creatieve, kalme en liefdevolle manier te delen met een ander.
Ik ben begonnen met dagboekschrijven met mijn drie dochters tijdens een hectische en lastige periode waarin communiceren niet altijd even makkelijk was. Mijn jongste was toen 5 jaar, mijn middelste 7 en mijn oudste 9. Inmiddels zijn we een paar jaar en twee à drie schriften verder. We hebben alle vier een eigen boekje die we uitwisselen, waarin we korte berichten schrijven en kleine tekeningetjes maken. Wanneer we klaar zijn, leggen we het schriftje op een plek waar de ander gegarandeerd komt, bijvoorbeeld op het kussen van het bed of op het nachtkastje.
Meestal willen we meteen kijken wat erin staat, of we wachten op een rustig moment. Soms wacht ik tot ’s avonds als ik alleen op de bank zit. Dan sla ik nieuwsgierig de bladzijden om tot ik bij de laatst geschreven pagina ben beland. En het kan maar zo zijn dat ik een traantje van ontroering wegpink…
Dagboekschrijven heeft ons geholpen om op een dieper niveau te communiceren en heeft ons dichter bij elkaar gebracht. Het is een waardevolle gewoonte geworden die ik iedereen kan aanraden, vooral in tijden van stress of drukte. Het biedt een moment van reflectie en verbinding dat onbetaalbaar is.
Wat ben ik toch dol op ze!” of “Ja, ze heeft het helemaal begrepen.” Of wat dacht je van een “mooie uiting van dankbaarheid” of een “kort en kleurrijk excuus”.
Neem een kijkje naar de onderstaande afbeeldingen voor een korte impressie:










Soms duurt het even voordat er een reactie komt, maar meestal is het schriftje de volgende dag alweer terug. Er is echter geen verplichting om direct iets terug te schrijven; het mag gerust even ‘rijpen’ totdat een tekening of bericht helemaal naar wens is en je het graag wilt delen.
Wat ik het allermooist vind, is dat de verzameling dagboek-schriften alle uitingen van dankbaarheid, alle verontschuldigingen, alle hartjes en alle lippenstiftkusjes vereeuwigt! De volgeschreven schriftjes bewaren we in onze eigen herinneringsdoos.
Communiceren op deze manier bevordert een sterke verbinding en een hechtere band, wat bijdraagt aan het geluk in de relatie. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat het opschrijven van gevoelens en gedachten kalmerend werkt en het vertrouwen vergroot. Het delen van gevoelens en het van je afschrijven ervan heeft een positief effect. Een positieve reactie van de ander bevestigt dat je gehoord en geaccepteerd wordt, wat een waardevolle erkenning is. Het is daarom een goed idee om te reageren, en als je even niet in de stemming bent, kun je dat eerlijk aangeven.
“Door onze gedachten en gevoelens te delen op papier, creëren we een ruimte waar begrip en verbinding kunnen groeien.”
Waarom niet eens een paar schriften kopen en deze uitdelen aan je huisgenoten? Vertel hen dat iedereen de mogelijkheid heeft om op te schrijven wat hij of zij op het hart heeft en dit te delen met de ander. Dit betekent natuurlijk niet dat er niet meer gepraat hoeft te worden. Het is vooral bedoeld als een uitnodiging om op een creatieve en openhartige manier te uiten wat je voelt en denkt. Schrijf wanneer je tijd hebt en op je eigen manier.
