“De grootste rijkdom ligt vaak verborgen in het alledaagse — wie leert kijken met een dankbaar hart, ontdekt schatten die dichtbij liggen.”
Dit is een verhaal over vrede vinden midden in de drukte. Het gaat over moed, verwondering en dankbaarheid – en over het omarmen van een leven dat echt is. Een leven waarin we vandaag leven, hier en nu.
We volgen het ritme van het leven zoals het komt. We kiezen vanuit wat we voelen. We dragen onze emoties met de kracht die we onderweg hebben verzameld. Niet elk moment is zoals we hadden gehoopt, maar in elk moment ligt iets moois verscholen. Soms ontdekken we dat onverwachts; een klein gebaar, een blik, een stilte, en juist daarin schuilt waarde.
Toch zijn we soms geneigd om naar anderen te kijken, naar wat zij hebben en wat wij denken te missen. Maar hoe meer we vergelijken, hoe verder we van onszelf raken. Schoonheid ontstaat wanneer we onze blik terugbrengen naar ons eigen leven. Kijk naar je eigen waarde, ontdek daarin je kracht, want die is er, elke dag opnieuw.
Leven met aandacht
Het klinkt eenvoudig – leven met aandacht – maar in onze drukke wereld is het best een uitdaging.
We vinden onze waardevolle momenten in het gewone ritme van de dag.
Niet in grote gebaren, maar in kleine dingen: een blik die blijft hangen, een woord dat raakt, een foto die een gevoel vasthoudt, een gedachte die betekenis krijgt. Door bewust aandacht te geven aan wat ons raakt, geven we het een plek in ons verhaal.
Zo ontstaat het verhaal van bewust leven. Een verhaal dat niet draait om vergelijken, maar om verbinding met wat er nu is. Het is jouw werkelijkheid – gevormd door jouw keuzes, ervaringen en emoties.
Juist die eigenheid maakt het bijzonder. Want in jouw werkelijkheid schuilt schoonheid, omdat zij uniek is. Niet perfect, maar echt. En dat is genoeg.

Achter elke voordeur
“Achter elke deur leeft een verhaal. Vergelijk niet maar vind vrede in jouw eigen leven.“
We kennen het allemaal.
Je rijdt langs een statig huis met een oprijlaan en perfect gemaaid gras. Of je ziet op sociale media een glimlachend gezin aan een turquoise zee, terwijl jouw kinderen net ruziën over wie het laatste koekje mocht. En ergens, misschien heel even, trekt het:
“Waarom zij wel, en ik niet?”
Verlangen is menselijk. Het fluistert ons soms toe dat we tekortkomen. Maar die fluistering is vaak gebaseerd op een façade – een buitenkant zonder binnenwereld. Want wat weten we werkelijk van het leven achter die mooie voordeur?
Wat we zien bij een ander is nooit het hele verhaal. Het is een momentopname, een buitenkant. Achter elke glimlach schuilt een binnenwereld die we niet kennen. Daarom is vergelijken zo verraderlijk, het vertelt ons namelijk niets over wat écht leeft.
Want een groter huis betekent niet altijd een warmer thuis. Een goed geklede vrouw draagt misschien een kapot hart onder haar jas. De man met de luxe auto keert misschien elke avond terug naar eenzaamheid.
Vergelijken maakt blind voor wat we al hebben. Het haalt ons weg bij onze eigen rijkdom en eigenheid. Pas als we stoppen met kijken naar anderen, zien we wat er in onszelf leeft.
De kracht van dankbaarheid
Tevredenheid is geen opgeven, maar wakker worden voor wat er al is.
Dankbaarheid helpt ons om te zien wat waardevol is:
de zachte hand van een kind, het kopje thee dat je jezelf gunt, je eigen veerkracht – de stappen die je zet, ook als niemand kijkt.
Wanneer we stoppen met vergelijken, ontstaat ruimte om onszelf echt te zien. En die ontdekking is rijker dan bezit of status.
Tevreden zijn betekent niet dat je geen dromen hebt.
Het betekent dat je jezelf waardeert zoals je bent, precies nu.
En dát is de bodem waarop echte groei begint.
Thuiskomen in je eigen verhaal
Na een lange dag kom ik thuis. Geluiden, vragen, emoties – mijn hoofd snakt naar stilte, mijn lijf naar rust. Soms droom ik van iets anders. Van eenvoud, van meer ruimte, van een leven dat lichter lijkt. Soms lijkt het alsof anderen hebben wat ik mis.
Maar steeds vaker ontdek ik: mijn kracht ligt niet in het najagen van een ideaal, maar in het omarmen van wat echt is. Dit huis, deze mensen, dit leven – het is mijn verhaal. Niet perfect, maar wel echt.
Thuiskomen in je eigen verhaal betekent jezelf herkennen in je eigen werkelijkheid. In het ritme, de chaos, de liefde. Alles samen vormt wie je bent. En daarin schuilt schoonheid: niet in vergelijking, maar in echtheid. Want dit is jouw thuis. Jouw verhaal. En dat is genoeg.

Anders leren kijken
Steeds vaker merk ik dat mijn blik verandert. Ik begin te zien wat er wél is. Het leven ziet er misschien anders uit dan ik ooit had gedacht, maar het is waardevol. De mooiste dingen liggen niet altijd verborgen; soms liggen ze gewoon op tafel, tussen de kruimels en de kleurpotloden.
Ik leer te leven met wat er is. Door te waarderen, door aanwezig te zijn. Dit is mijn leven. Mijn thuis. Mijn kinderen. Mijn keuzes. Echt en van mij.
Schoonheid zit in het gewone. In het licht dat door de ramen valt. In de rommel die ruimte maakt voor groei. In de stilte tussen twee zinnen.
Ik ben een moeder. Een werkende vrouw. Een mens. Ik balanceer, ik leer, ik groei. Elke dag opnieuw.
“Wanneer je stopt met vergelijken, begint de vrede.“

Creatieve opdracht – “Een herinnering verankeren”
Deze opdracht helpt je om met nieuwe ogen naar je eigen leven te kijken. Niet door jezelf te meten aan anderen, maar door bewust stil te staan bij wat er al is en wat waardevol voelt. Het gaat om het verankeren van een inzicht of gevoel, zodat het niet verdwijnt in de drukte van alledag, maar een blijvend deel wordt van jouw verhaal.
Hoe werkt het?
Na een moment van reflectie kies je één zin die jouw ervaring samenvat. Bijvoorbeeld:
- “Mijn leven is geen vergelijking, maar een verhaal dat ik zelf schrijf.”
- “Wat ik heb, is genoeg om dankbaar voor te zijn.”
Schrijf deze zin op een kaartje en leg het op een plek waar je het elke dag ziet – op je bureau, bij de spiegel, in je agenda. Zo veranker je niet alleen woorden, maar ook een nieuwe manier van kijken.
Waarom?
Door deze zin dagelijks te zien, herinner je jezelf eraan dat schoonheid vaak in het gewone zit. Het helpt je om bewust te leven, dankbaarheid te oefenen en je eigen verhaal te omarmen.
Sta even stil bij wat deze oefening je heeft gebracht.
Misschien was het iets kleins, misschien iets groots – alles telt. Het gaat niet om perfecte antwoorden, maar om het durven kijken, voelen en proberen.
Neem mee wat je raakt en je mag loslaten wat je niet nodig hebt.
Je bent onderweg. En dat is precies genoeg.
